Kerstinkopen
De dag na Thanksgiving worden de kerstversieringen al opgehangen. In de meeste staten wordt dit gedaan omdat de Amerikanen dan een vrije dag hebben en het daarna te koud wordt. Die dag, Black Friday genoemd, beginnen sommigen trouwens al aan hun kerstinkopen : de meeste winkels houden immers ongelooflijke sales. Men staat er zelfs ‘s nachts voor op en kampeert voor de winkels, want de koopjes wil men niet aan zijn neus voorbij zien gaan. Anderen vermijden deze dag , omdat ze niet graag over hoofden willen lopen. En zo vloeien de feesten over in elkaar : van Thanksgiving naar Kerst. Het komt ook vooral omdat zij geen Sinterklaas vieren op 5 december (in sommige streken kennen ze wel ‘Saint Nick’). Zij vieren ‘Santa Claus’ op 25 december.

Santa Claus
Hij is de versmelting van de Britse ‘Father Christmas’, de Nederlandse ‘Sinterklaas’ (men hoort dit nog duidelijk in ‘Santa Claus’) en de Scandinavische "Vadertje Winter". Bij deze laatste komt de associatie met de arreslee en rendieren vandaan.  Hij heeft zijn bischoppelijk (Sinterklaas) voorkomen geruild voor de kerstmuts in de 19de eeuw. De Santa die ze nu kennen, is vooral door de coca-cola reclame, uit 1931,  bekend geworden. In die tijd was Coca Cola een zomerdrankje en een ontwerper werd gevraagd om een advertentie te maken, zodat het zwarte goedje ook in de winter verkocht ging worden. Santa Claus wordt afgebeeld als een vriendelijke, volslanke man met rode jas en muts. Op kerstavond vliegt hij met zijn slee en 8 rendieren van huis tot huis. Hij komt door de schouw naar binnen, drinkt het glas melk dat de kinderen hebben klaargezet en eet van de koekjes (vandaar dat hij overgewicht heeft!) Het speelgoed dat hij in zijn grote zak draagt, werd gemaakt door de elfjes (zijn trouwe helpers). Tegen de ochtend keert hij naar de Noordpool terug.
Secularisatie van Kerstmis
Op kerstavond gaan de gelovigen traditioneel naar de middernachtmis. Vele kerken en religieuze groeperingen vinden het spijtig dat de ware betekenis van Kerstmis meer en meer verloren gaat. Het draait teveel rond ‘Santa’ en geschenken en te weinig rond de geboorte van Christus. De getuigen van Jehova bv. weigeren om die reden ‘Santa’ te vieren. Anderzijds vinden anderen dan weer dat men het kerstgebeuren niet mag opdringen aan mensen met een andere geloofsovertuiging. De secularisatie vinden zij noodzakelijk om andersdenkenden niet voor het hoofd te stoten. Om die reden spreekt men niet meer van ‘Christmas’, maar ‘the Holidays’ en stuurt men meer en meer kerstkaarten met ‘Happy Holidays’ ipv ‘Merry Christmas’.  Sommigen willen zelfs zo ver gaan om de kerstboom uit het straatbeeld te bannen, maar dat wordt tot nog toe op veel protest onthaald.

Kerstboom
De kerstboom ziet er in grote lijnen hetzelfde uit als in onze contreien : veel lichtjes en een ster bovenaan (symboliseert de ster uit het kerstverhaal). Naar jaarlijkse traditie wordt begin december in Washington DC ‘the National Christmas tree’ verlicht door de president. Dit is het startsein van een reeks festiviteiten, beter gekend als de ‘Pageant of Peace’.

Candy Cane
De kerstboom wordt soms wel eens versierd met ‘candy cane’. Het is typisch ‘kerst’snoep in de vorm van een wandelstok. Het smaakt naar pepermunt (soms ook andere smaken) en is rood-wit gestreept. Het zou symbool staan voor de wandelstok van de herders, maar sommigen beweren dat het de J van Jezus is. 

‘Mistletoe’ of maretak
Rond de kerstperiode kan je ‘mistletoe’ kopen in kleine plastic zakjes. Die wordt dan boven de deur gehangen. Het is een grappige kersttraditie : als 2 mensen toevallig samen onder de maretak staan, worden ze verondersteld elkaar te zoenen.

Christmas Station
Natuurlijk hoort er ook muziek bij het hele kerstgebeuren! Wat heel frequent gebeurt, is dat een lokale zender zich gedurende de kerstperiode omvormt tot een ‘Christmas station’. Gedurende enkele weken (van Black Friday t.m. kerst) draait men van ‘s morgens tot ‘s avonds kerstliedjes. Het is verbazend hoeveel kerstliedjes er bestaan!
 

The Nutcracker
Rond Kerstmis kan je overal ‘nutcrackers’ kopen. Het zijn houten soldaatjes die verwijzen naar het ballet ‘De Notenkraker’ (met muziek van Tsjaikovski). Dit sprookje wordt in Amerika vooral rond de kerstdagen gespeeld. Het gaat over een meisje dat een houten soldaatje als kerstcadeau krijgt. Haar peter (peetoom) vertelt dat de pop eigenlijk een prins is die werd betoverd door de muizenkoning. In haar dromen gaat ze dan de muizenkoning verslaan en wordt de betovering verbroken. Het meisje gaat met de prins mee. Uiteindelijk komen ze via allerlei landen aan bij zijn kasteel en samen leefden ze nog lang en gelukkig. De soldaatjes waren vroeger echte notenkrakers (de noten kon je dan kraken door ze in de mond te stoppen), maar tegenwoordig zijn deze louter decoratief.

Het kerstdiner
Het kerstdiner is een familiegebeuren en wordt voornamelijk thuis gevierd (terwijl men voor Thanksgiving meer reist naar ouders, grootouders of andere familieleden). Traditioneel staat er kalkoen, ham of eend op tafel, maar er zijn ook regionale specialiteiten. Als desserts serveert men graag ‘pumpkin pie’ (pompoentaart) of ‘mince pie’ (fruittaartje), maar ook hier kan dit sterk varieren van streek tot streek.
 

De kerstster of Poinsettia
Deze plant, waarvan de rode blaren net een ster vormen, wordt vooral met kerst in de winkels verkocht. De Amerikanen zijn er gek van. Er bestaat een Mexicaanse legende die de kerstster met Kerstmis verbindt. Een kind, dat geen geld had om op kerstnacht een cadeau te kopen, plukte onkruid langs de weg en schikte het in een boeketje. In de kerk begon het boeketje te bloeien tot een mooie kerstster. Dit werd als een kerstwonder beschouwd.

De ‘Christmas Sweater’
Een verbazend fenomeen… En toch kom je ze ieder jaar weer tegen : de kersttruien. In alle mogelijke kleuren, met alle soorten kersttaferelen : van bescheiden sneeuwvlokjes over sneeuwmannen en kerstmannen tot zelfs renddieren (liefst met rode neus!) Vooral door vrouwen op leeftijd heel geliefd!

 

Aan iedereen, met of zonder ‘Christmas Sweater’ wensen wij ‘Happy Holidays!’