Het was zoals gewoonlijk weer een
hectisch vertrek naar Amerika twee weken geleden. Als kleine
zelfstandige met heel leuk werk, blijf je eigenlijk altijd aan het werk.
Geen klacht, maar het gevolg is wel dat mijn koffer altijd het laatste
uur pas wordt gepakt. Wel ben ik dan al een maand geleden begonnen met
het goede voornemen om het nu echt een keer anders te doen. Ik creëer
een stapel die mee moet en daar kan ik dan wat opleggen. Goed, dat houd
ik twee dagen vol en dan gaat alles weer gewoon door. Kortom ik vertrok
lekker gestrest. Mijn relaxen begint dan pas als ik in Amerika door de
douane ben. Tijdens de reis begin ik met dom voor me uit te staren, dan
wat te lezen of een film te kijken. Maar niet zeuren, ik ga naar Amerika
en heb daar ontzettend veel zin in. Ik neem jullie even mee op mijn
culinaire binnenkomst in Amerika.
Omdat
ik bijna altijd met United vlieg, is de eerste stop meestal Washington,
Concourse B & C. Daar begin ik, als de tijd het toelaat, altijd met een
bezoekje aan de voor een vliegveld unieke wijnbar Vino Volo. Er is een
ronde bar en er zijn wat tafeltjes waar je aan kunt zitten. Je kunt er
kiezen uit rood, wit, sparkling of gewoon water. Mijn keus was dit keer
een proefsetje van drie verschillende glaasjes sparkling wijn of te wel
bubbels.
Onder
elk glaasje ligt een papiertje waarop staat waar de wijn vandaan komt,
wat voor soort smaak het is, informatie over de druif, hoeveel de fles
kost als je hem wilt kopen, enz. En daar hoort wel een klein hapje bij;
ik koos de kleine geroosterde boterhammetjes met vismousse en zalm. Als
ik dan in een luie stoel zit en alle vliegveldgeluiden over me heen laat
komen, denk ik ‘dit is weer een prima aankomst’.
Dan
doorvliegen naar de plaats van bestemming en aankomen in een hotel bij
het vliegveld, de Hampton Inn in dit geval. Op je kamer staat een
koffiezetapparaat voor je eerste koffie (of thee) ’s morgens. Vanaf 6.30
tot 10 uur is er een ontbijtbuffet. Thee, chocola, 3 soorten koffie,
fruit, cornflakes, scrambled eggs, worstjes, toast, muffins, bagels,
englisch muffins, enz. Je kunt het zo gek niet bedenken of het staat bij
je complimentary breakfast’’’(inbegrepen in de overnachtingsprijs). Je
pakt je plastic bordje, kiest wat je wilt en gaat aan een tafeltje met
of zonder krant de dag beginnen. Heb je haast, dan neem je bij de balie
het zakje ‘Hampton’s on the run’ mee. Na het ontbijt bracht Joe van de
shuttle service ons naar de autoverhuur, we halen de auto op en rijden
ontspannen weg.

Dit
keer had ik het geluk dat ik onze in Amerika wonende zoon Olivier met
vriendin Karen zag. Heerlijk even bijkletsen, verjaardag vieren, lachen
en hun verhalen horen. Allebei veel reizen, veel werken en veel buiten
de deur eten. V
oordat
Karen ‘in zijn leven kwam, had hij geloof ik drie keer iets in de keuken
thuis klaargemaakt (in 5 jaar!!). Ik moet iets fout gedaan hebben in de
opvoeding! Karen houdt gelukkig erg van koken, en… ze hebben een
eettafel in huis waar je meer dan gezellig eet. Die eettafel ontbreekt
er in Amerikaanse gezinnen nog wel eens aan. Iets wat ik me helemaal
niet kan voorstellen, altijd met je bord op schoot eten. Maar goed, nu
komt het erge. Nota bene Olivier wordt uitgenodigd voor een diner bij de
James Beard Foundation in New York. Ik was echt stinkend jaloers en
Olivier vond dat natuurlijk onzin. James Beard was, nog voor Julia Child,
de eerste die de Franse keuken in Amerika introduceerde. Er is, door
Julia, na de dood van James een stichting opgericht, de James Beard
Foundation. Zij kiezen elk jaar de beste kookboeken, restaurants,
chef-koks en organiseren daarnaast een aantal keren per maand een
bijeenkomst. Daar komt een chef-kok het diner helemaal verzorgen; hij
brengt personeel mee, zijn eigen ingrediënten en wijnen. Het is een eer
als je uitgenodigd wordt om daar te koken en chef-koks gaan er dan ook
graag op in, want het brengt publiciteit en men weet daarna wel waar je
restaurant gevestigd is. Die avond was het chef-kok Mitchell Kaldrovich
van de Inn by the Sea in Portland, Maine. Mitchell had een menu
samengesteld met veel vis en wijnen uit Maine. Er waren een man of 40 en
Olivier heeft samen met Karen een top-avond gehad. Hij nam gelukkig het
event-boekje mee van de foundation, zodat ik ook nog een beetje kon
genieten.
Deze
reis eindigde bij het ‘Breakfast House’. Het is op veel gebieden grote
ellende in Amerika, veel bedrijfspanden die leeg staan, huizen te koop,
bedelaars, enz. Maar een van de huizen waar ik regelmatig langsreed, had
opeens Breakfast House op een bord in de tuin erbij staan.
Ik
was er, geloof ik, al tien keer langsgereden en nam mezelf voor er de
laatste dag even te stoppen voor het ontbijt. Wat bleek, de eigenaar kon
het huis niet meer betalen, de boel zou afgebroken worden en opeens zag
hij een oplossing door er met een aantal mensen iets te beginnen. Een
ontbijt restaurantje. Alles een verfje gegeven, keukentje erin gebouwed
en verder niet al teveel toestanden. Het zag er een beetje Engels uit,
was er tjokvol en ik kreeg het lekkerste ontbijt van deze reis. Gewoon
een woonhuis ombouwen tot iets leuks, dat gaat iets makkelijker in
Amerika dan in Nederland. Ik nam de simpele ‘2 eggs in a basket’
geserveerd met de aller lekkerste ‘house potatoes’ die ik ooit gegeten
heb. Ik ben niet zo’n aardappeleter ’s morgens om 10 uur, maar deze keer
was mijn bordje keurig leeg. Het restaurant was meteen een geweldig
succes en de baas vertelde me dat ze de andere twee huisjes in de tuin
ook hadden gekocht en daar een koffiebar en een avond restaurant gaan
openen. Dat is toch wel positief!
Nelleke
Eggs in a basket (1 of 2 personen)
2 bruine of witte boterhammen
2 eieren
boter
restje gekookte aardappelen
1 ui
1 rode paprika
zout en peper
kruiden naar keuze
Snijd de aardappelen, ui en paprika in stukken en bak ze samen in de
olie goudbruin en half knapperig. Meng er tijdens het bakken zout, peper
en kruiden naar keuze door (rozemarijn, kerrie, organo). Houdt ze warm.
Steek uit de boterhammen een rondje van ca. 4 cm en besmeer de
boterhammen aan beide kanten met boter. Verhit in een koekenpan of op
een grillplaat ruim boter. Leg de boterhammen in de pan, breek het ei
eerst in een kommetje en giet het ei dan precies in het gat. Bak de
boterhammen tot het ei gestold is en keer de boterham om en bak ook de
andere kant knapperig. Het is zo’n simpel recept dat je maar een beetje
moet experimenteren hoe je de boterhammen het lekkerst krijgt. De
boterhammen die ik kreeg waren zodanig gebakken dat ze een klein beetje
‘vet’ maar erg knapperig waren; dat maakte het zo lekker. Tja, en die
aardappelen hoeven natuurlijk niet. Het waren gewoon gebakken
aardappelen met uien, paprika en kruiden. Ik kon er niets bijzonders aan
ontdekken; waarschijnlijk met veel liefde gemaakt.
Makreelpaté
Halve gerookte makreel (zonder vel en graat)
1 eetl. gehakte ui
1 eetl. gehakte selderij
1 theel. knoflookpoeder
¼ rode paprika in kleine stukjes
ca. 1 dl mayonaise
1 theel. mosterd
1 theel. Worcestershiresaus
Meng alle ingrediënten in een keukenmachine door elkaar of prak alles
met een vork tot een gladde massa. Proef en breng op smaak met kruiden,
zout en peper. Laat in de koelkast een uur staan voordat je de paté
serveert. Heerlijk op warme toast of crackers.
Verenigde Smaken van Amerika
Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is
helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem
contact op
met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt
bemachtigen.
De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk
Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief.
Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u
hier voor het
Archief. |