Het was zoals gewoonlijk weer een hectisch vertrek naar Amerika twee weken geleden. Als kleine zelfstandige met heel leuk werk, blijf je eigenlijk altijd aan het werk. Geen klacht, maar het gevolg is wel dat mijn koffer altijd het laatste uur pas wordt gepakt. Wel ben ik dan al een maand geleden begonnen met het goede voornemen om het nu echt een keer anders te doen. Ik creëer een stapel die mee moet en daar kan ik dan wat opleggen. Goed, dat houd ik twee dagen vol en dan gaat alles weer gewoon door. Kortom ik vertrok lekker gestrest. Mijn relaxen begint dan pas als ik in Amerika door de douane ben. Tijdens de reis begin ik met dom voor me uit te staren, dan wat te lezen of een film te kijken. Maar niet zeuren, ik ga naar Amerika en heb daar ontzettend veel zin in. Ik neem jullie even mee op mijn culinaire binnenkomst in Amerika.

Omdat ik bijna altijd met United vlieg, is de eerste stop meestal Washington, Concourse B & C. Daar begin ik, als de tijd het toelaat, altijd met een bezoekje aan de voor een vliegveld unieke wijnbar Vino Volo. Er is een ronde bar en er zijn wat tafeltjes waar je aan kunt zitten. Je kunt er kiezen uit rood, wit, sparkling of gewoon water. Mijn keus was dit keer een proefsetje van drie verschillende glaasjes sparkling wijn of te wel bubbels. Onder elk glaasje ligt een papiertje waarop staat waar de wijn vandaan komt, wat voor soort smaak het is, informatie over de druif, hoeveel de fles kost als je hem wilt kopen, enz. En daar hoort wel een klein hapje bij; ik koos de kleine geroosterde boterhammetjes met vismousse en zalm. Als ik dan in een luie stoel zit en alle vliegveldgeluiden over me heen laat komen, denk ik ‘dit is weer een prima aankomst’.

Dan doorvliegen naar de plaats van bestemming en aankomen in een hotel bij het vliegveld, de Hampton Inn in dit geval. Op je kamer staat een koffiezetapparaat voor je eerste koffie (of thee) ’s morgens. Vanaf 6.30 tot 10 uur is er een ontbijtbuffet. Thee, chocola, 3 soorten koffie, fruit, cornflakes, scrambled eggs, worstjes, toast, muffins, bagels, englisch muffins, enz. Je kunt het zo gek niet bedenken of het staat bij je complimentary breakfast’’’(inbegrepen in de overnachtingsprijs). Je pakt je plastic bordje, kiest wat je wilt en gaat aan een tafeltje met of zonder krant de dag beginnen. Heb je haast, dan neem je bij de balie het zakje ‘Hampton’s on the run’ mee. Na het ontbijt bracht Joe van de shuttle service ons naar de autoverhuur, we halen de auto op en rijden ontspannen weg.

Dit keer had ik het geluk dat ik onze in Amerika wonende zoon Olivier met vriendin Karen zag. Heerlijk even bijkletsen, verjaardag vieren, lachen en hun verhalen horen. Allebei veel reizen, veel werken en veel buiten de deur eten. Voordat Karen ‘in zijn leven kwam, had hij geloof ik drie keer iets in de keuken thuis klaargemaakt (in 5 jaar!!). Ik moet iets fout gedaan hebben in de opvoeding! Karen houdt gelukkig erg van koken, en… ze hebben een eettafel in huis waar je meer dan gezellig eet. Die eettafel ontbreekt er in Amerikaanse gezinnen nog wel eens aan. Iets wat ik me helemaal niet kan voorstellen, altijd met je bord op schoot eten. Maar goed, nu komt het erge. Nota bene Olivier wordt uitgenodigd voor een diner bij de James Beard Foundation in New York. Ik was echt stinkend jaloers en Olivier vond dat natuurlijk onzin. James Beard was, nog voor Julia Child, de eerste die de Franse keuken in Amerika introduceerde. Er is, door Julia, na de dood van James een stichting opgericht, de James Beard Foundation. Zij kiezen elk jaar de beste kookboeken, restaurants, chef-koks en organiseren daarnaast een aantal keren per maand een bijeenkomst. Daar komt een chef-kok het diner helemaal verzorgen; hij brengt personeel mee, zijn eigen ingrediënten en wijnen. Het is een eer als je uitgenodigd wordt om daar te koken en chef-koks gaan er dan ook graag op in, want het brengt publiciteit en men weet daarna wel waar je restaurant gevestigd is. Die avond was het chef-kok Mitchell Kaldrovich van de Inn by the Sea in Portland, Maine. Mitchell had een menu samengesteld met veel vis en wijnen uit Maine. Er waren een man of 40 en Olivier heeft samen met Karen een top-avond gehad. Hij nam gelukkig het event-boekje mee van de foundation, zodat ik ook nog een beetje kon genieten.

 

Deze reis eindigde bij het ‘Breakfast House’. Het is op veel gebieden grote ellende in Amerika, veel bedrijfspanden die leeg staan, huizen te koop, bedelaars, enz. Maar een van de huizen waar ik regelmatig langsreed, had opeens Breakfast House op een bord in de tuin erbij staan. Ik was er, geloof ik, al tien keer langsgereden en nam mezelf voor er de laatste dag even te stoppen voor het ontbijt. Wat bleek, de eigenaar kon het huis niet meer betalen, de boel zou afgebroken worden en opeens zag hij een oplossing door er met een aantal mensen iets te beginnen. Een ontbijt restaurantje. Alles een verfje gegeven, keukentje erin gebouwed en verder niet al teveel toestanden. Het zag er een beetje Engels uit, was er tjokvol en ik kreeg het lekkerste ontbijt van deze reis. Gewoon een woonhuis ombouwen tot iets leuks, dat gaat iets makkelijker in Amerika dan in Nederland. Ik nam de simpele ‘2 eggs in a basket’ geserveerd met de aller lekkerste ‘house potatoes’ die ik ooit gegeten heb. Ik ben niet zo’n aardappeleter ’s morgens om 10 uur, maar deze keer was mijn bordje keurig leeg. Het restaurant was meteen een geweldig succes en de baas vertelde me dat ze de andere twee huisjes in de tuin ook hadden gekocht en daar een koffiebar en een avond restaurant gaan openen. Dat is toch wel positief!

Nelleke

Eggs in a basket (1 of 2 personen)
2 bruine of witte boterhammen
2 eieren
boter
restje gekookte aardappelen
1 ui
1 rode paprika
zout en peper
kruiden naar keuze

Snijd de aardappelen, ui en paprika in stukken en bak ze samen in de olie goudbruin en half knapperig. Meng er tijdens het bakken zout, peper en kruiden naar keuze door (rozemarijn, kerrie, organo). Houdt ze warm.

Steek uit de boterhammen een rondje van ca. 4 cm en besmeer de boterhammen aan beide kanten met boter. Verhit in een koekenpan of op een grillplaat ruim boter. Leg de boterhammen in de pan, breek het ei eerst in een kommetje en giet het ei dan precies in het gat. Bak de boterhammen tot het ei gestold is en keer de boterham om en bak ook de andere kant knapperig. Het is zo’n simpel recept dat je maar een beetje moet experimenteren hoe je de boterhammen het lekkerst krijgt. De boterhammen die ik kreeg waren zodanig gebakken dat ze een klein beetje ‘vet’ maar erg knapperig waren; dat maakte het zo lekker. Tja, en die aardappelen hoeven natuurlijk niet. Het waren gewoon gebakken aardappelen met uien, paprika en kruiden. Ik kon er niets bijzonders aan ontdekken; waarschijnlijk met veel liefde gemaakt.

Makreelpaté

Halve gerookte makreel (zonder vel en graat)
1 eetl. gehakte ui
1 eetl. gehakte selderij
1 theel. knoflookpoeder
¼ rode paprika in kleine stukjes
ca. 1 dl mayonaise
1 theel. mosterd
1 theel. Worcestershiresaus

Meng alle ingrediënten in een keukenmachine door elkaar of prak alles met een vork tot een gladde massa. Proef en breng op smaak met kruiden, zout en peper. Laat in de koelkast een uur staan voordat je de paté serveert. Heerlijk op warme toast of crackers.

Verenigde Smaken van Amerika Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem contact op met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt bemachtigen. De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief. Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u hier voor het Archief.